Transcendentale Meditatie

Transcendentale Meditatie: De Wortels van het Hindoeïsme
Om Transcendentale Meditatie en andere uitbreidingen van de Hindoeïstische filosofie te kunnen begrijpen, is het belangrijk om de fundamenten van het Hindoeïsme zelf te onderzoeken. Het Hindoeïsme begon ergens tussen 1500 en 2500 voor Christus in India. Het is de oudste georganiseerde religie in de wereld. Het Hindoeïsme is een immens en excentriek samenstel van afzonderlijke groeperingen die gestoeld zijn op meer dan 2000 jaar van verscheidene filosofische en religieuze schrijfsels. Dit zijn onder meer de Bhagavad Gita, Vedas, Puranas, en Upanishads. Aanhangers van het Hindoeïsme verschillen onderling in hun geloofssystemen, en er is geen overheersende doctrine of overkoepelende waarheid. Het Hindoeïsme heeft zijn wortels in het heidendom uit de oudheid, waarin natuur, dieren en mensheid door verschillende goden en godinnen voorgesteld worden.

Hoewel Hindoes in vele goden geloven, geloven zij in Brahman als de ene definitieve, onpersoonlijke, spirituele werkelijkheid boven alles wat bestaat. Sektarisch Hindoeïsme personifieert Brahman als de volgende afzonderlijke en verschillende entiteiten: "Brahma" (de Schepper; de god met vier hoofden die scheppende energie voorstellen), "Vishnu" (de Behoeder; de god van stabiliteit en controle), en "Shiva" (de Vernietiger; de god van beëindiging). De meeste Hindoes aanbidden ook "Krishna" en "Rama", twee van Vishnu's tien incarnaties. In feite wordt dit alles zeer ingewikkeld omdat Hindoes beweren dat er miljoenen goden bestaan. Door het jaar heen vereren Hindoes een variëteit aan regionale, familiale en individuele goden. Hindoes concentreren zich ook enorm op astrologie en de wereld der geesten.

Transcendentale Meditatie: De Verscheidenheid van het Hindoeïsme
Transcendentale Meditatie is slechts één voorbeeld van de grote verscheidenheid aan Hindoeïstische verering, waarin diverse symbolen, offergaven, vasten en dansen worden geïntegreerd. Hindoes moeten dagelijks een beeld van een god van hun keuze aanbidden met gezang (mantras), bloemen en wierook. Aanbidding, of dit nu thuis of in een tempel plaatsvindt, gebeurt voornamelijk individueel in plaats van in een congregatie. Het Hindoeïsme wordt typisch in twee onderdelen verdeeld. Het eerste, "populair Hindoeïsme", wordt gearticuleerd door het aanbidden van goden, het aanbieden van offergaven, ritualistische praktijken en gebeden. Het tweede, "filosofisch Hindoeïsme", bestaat uit een veelzijdig systeem van meditatie, het beoefenen van yoga en de studie van vroege filosofische geschriften. Traditionele Hindoe-bewegingen zijn onder meer de Vedanta Genootschappen, het Sri Aurobindo Genootschap, de Sathya Sai Baba Beweging, de Zelf-Realisatie Gemeenschap en het Internationale Sivananda Yoga Genootschap. Recente schattingen stellen dat er tegenwoordig ongeveer 850 miljoen Hindoes in de wereld zijn. Van hen leven er ongeveer 780 miljoen in India, 20 miljoen in Bangladesh, 20 miljoen in Indonesië, 20 miljoen in Nepal, 3 miljoen in Sri Lanka, 2 miljoen in Pakistan en 1.5 miljoen in de Verenigde Staten. Daarnaast wordt geschat dat ongeveer 20% van de volgende bevolkingen Hindoeïstisch is: Mauritius, Fiji, Suriname, Guyana en Trinidad & Tobago.

Transcendentale Meditatie: Een Eindeloze Cyclus van Levens
Het Hindoeïsme verwerpt het bijbelse verlag van goddelijke schepping en accepteert in plaats daarvan verscheidene soorten pantheïsme. Hindoes geloven dat alleen Brahman bestaat en dat alle andere dingen slechts illusies (maya) zijn, inclusief de schepping. Volgens het Hindoeïsme is er geen begin of einde van de schepping, maar slechts een voortgaande opeenvolging van leven en dood. De ziel (atman) van de mens is een "vonk" van Brahman die in het fysieke lichaam gevangen zit. Herhaalde levens or reïncarnaties (samsara) zijn nodig zodat de ziel uit het lichaam bevrijd kan worden (moksha). Het huidige leven van een individu wordt bepaald door zijn inspanningen in vorige levens (de wet van karma) en het fysieke lichaam is uiteindelijk een illusie (maya). Lichamen worden gewoonlijk gecremeerd en de ziel gaat naar een tijdelijke staat van afstraffing of beloning voordat deze in een nieuw lichaam opnieuw wordt geboren. Reïncarnaties worden ervaren tot het karma is verwijderd en de individuele ziel in Brahman is opgenomen. De vrijheid van oneindig bestaan en uiteindelijke zelf-realisatie van de waarheid (moksha) is het doel van het bestaan. Yoga en meditatie (in het bijzonder raja-yoga), onderwezen door een religieus leraar (goeroe), zijn een manier om moksha te bereiken. De andere paden naar moksha zijn de wegen van daden (karma marga), de weg van kennis (jnana marga), en de weg van liefde en toewijding (bhakti marga). Het fundamentele doel van het Hindoeïsme is om aan de cyclus van reïncarnaties te ontsnappen en hierdoor de illusie van een persoonlijk bestaan uit te wissen, om zo uiteindelijk één met Brahman te worden.

Tweet

Volg ons:

---